روزی که کوروش کبیر گریست...

marize_rap

قشنگ بود اما حقیقت همینه. لبخند سرد.

mahanvafer

مرسي
به اميد آزادي ايران

Heaton

بیا بالا

paydar_sabz

هیییییییی........
عالی بود.....!!! Razz

witchery

عالی بود ممنون ...

emineeeMM

خیلی قشنگ بود مرسی. Smile

bsths

emineeeMM

m0hsen

دمت گرم

Hitoshi

ممنون
قشنگ بود

ata_021

مرسی مهدی جون .کی میشه کوروش . ؟؟؟؟ یکم یاد بگیریم عمل کنیم . فقط حرف نزنیم

Iman.Rapsong

چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ Crying or Very sad

DanTe_Coocooloo

بدبختیمون تا خودمون نخوایم تموم نمیشه از ماست که بر ماست Crying or Very sad

HiChKaS_O_PishroO

مرد وطن پرست با خود عوضیتم ... تویی که میگن .. ناسزا نسار ایرانتو ویرانه میگن .. تا مغز استخونت میکشه تیر و یه رب بعد درازکش رو تختی با شکم سیر .. خیلی زحمت یکشی یه سیگارو بکنی دود .. مرد وطن پرست .. عرق ملیت همین بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ bad

owj

با اجازه ي اقا مهدي

هر کس کنار مرقد کوروش تمنا می کند

گویی نیایش با دل پاک اهورا می کند

روزی شه شاهان ما در یک نیایش با خدا

گفتا به پاس کار من اندیشه ی پر بار من

روزی مرا فرصت بده روح مرا مهلت بده

تا بنگرم خاک وطن آن سرزمین پاک من

گفتا خدا به شاه ما ره بر تو بادا هر کجا

کردی جهان را شادمان اینک تو و این هم جهان

کوروش اهورا را ستود جز شوق پارس در او نبود

با یک فرشته شادمان آمد به سوی این جهان

ناگه که او آهی کشید جز آب و نم چیزی ندید

گفتا چرا خا ک تنم اینگونه گشته غرق نم

ویرانی خاکم زچیست فرشته هم آرام گریست

کوروش به او گفتا مرا با خود ببرتا هر کجا

تا بنگرم پورنان من هستند نگهدار وطن

با یک نظربرشهر خود کوروش کمی افسرده شد

جز مهدی وعبدالوحید عباس و سجاد و سعید

نامی ز پوران نشنید آهی ز دل آنجا کشید

گفتا که این گویش زچیست عباس و عبدالله کیست

فرشته بنشست و گریست گفتا که اینها عربیست

بعد از تو ای شاه جهان ایران به دست تازیان

ویران و یکصد پاره شد نسل توهم آواره شد

گوروش برآشفت و شکست که نسل من آواره گشت

قومی به ما ها چیره شد افکار انسان تیره شد

پس شاه شاهان را چه شد آن سرفرازان را چه شد

اینک تو بر من کن روا تصویر ایران مرا

کوروش که تا آن را بدید ناگه زدل آهی کشید

گفتا که این خاک من است این نقش ایران من است

پس شرق و غرب آن چه شد آن هند وآن یونان چه شد

اینک مرا با خود ببر به سرزمین های دگر

تا بنگرم همچو قدیم فخرو شکوه عالمیم

گوروش در آفاقی دگر با خرقه پوشی رهگذر

گفتا که من هم دم به دم از خاک ایران آمدم

آن رهگذر گفتا جوان تویی تروریست جهان

گوروش زدل آشفته شد از این ولایت خسته شد

گفتا که ای دادار من این نیست آن خاک وطن

خسته ام و بی همسفر مرا از این دنیا ببر